Mad World
All around me are familiar faces
Worn out places, worn out faces
Bright and early for their daily races
Going nowhere, going nowhere
Their tears are filling up their glasses
No expression, no expression
Hide my head I want to drown my sorrow
No tomorrow, no tomorrow
And I find it kinda funny
I find it kinda sad
The dreams in which I’m dying
Are the best I’ve ever had
I find it hard to tell you
I find it hard to take
When people run in circles
It’s a very, very mad world
Mad world
Children waiting for the day they feel good
Happy Birthday, Happy Birthday
Made to feel the way that every child should
Sit and listen, sit and listen
Went to school and I was very nervous
No one knew me, no one knew me
Hello teacher tell me what’s my lesson
Look right through me, look right through me
And I find it kinda funny
I find it kinda sad
The dreams in which I’m dying
Are the best I’ve ever had
I find it hard to tell you
I find it hard to take
When people run in circles
It’s a very, very mad world
Mad world
Enlarge your world
Mad world
(Gary Jules)
Dit is trouwens ook een mooie clip:
Kiwi
woow is mooie tekst :O
“Children waiting for the day they feel good”
Dat doet me denken aan al die kinderen die altijd zo graag groot willen worden…
Terwijl kind zijn juist zo zorgeloos is. Ik zou willen dat ik niet hoefde te denken aan hoe snel het leven voorbij zal zijn of hoeveel teleurstellingen mijn pad nog zullen blokkeren. En dat mijn leven iets zal moeten betekenen om er ooit tevreden mee te kunnen zijn.
Ja, dit vind ik zo’n mooi liedje. Het doet me heel sterk denken aan het jaar dat het kerstmis was en we waren in Zeeland aan zee in een huisje in de kou en ik slikte een medicijn en iets om te slapen en ik zei tegen mijn tante dat ik later wel zwerver werd. En later was mijn moeder daar verdrietig over.
Maar misschien ben ik nostalgisch aangelegd of melancholisch. Of komt het doordat ik gisteren, op zaterdagavond, tot na twaalven aan school heb gewerkt en ik nu een beetje op ben. Of volledig. Of een beetje zoals toen.
Maar mooi, ja.
Ik lees na wat ik schreef en besef dat het heel anders klinkt dan ik bedoelde. Ik wil niet aan de slag, helemaal niet, alles liever. Maar het moet. En vervolgens zal ik nu mijn excuses maken voor het zovele plaatsen van berichtjes met veel te veel persoonlijke inhoud. Ik herken mezelf echt niet.
Overigens zou ik willen dat het kunstzinnige idee van het vormen van figuren door heel wat kinderen en het filmen daarvan op heel wat hoogte eens in mijn hoofd opgekomen was. Prachtig. Zullen we dat alsjeblieft ooit eens doen? Misschien moeten we besluiten veel mensen te vragen, om mooie figuren te kunnen maken en iemand vinden met een camera. Maar het lijkt me geweldig om te doen. Ik denk dat Ingeborg hopelijk ook graag mee doet, ze is hier vast wel voor in :) en jij ook, hoop ik. :)
Zucht. En nu moet ik weer ophouden met dromen. Als ik ook maar een tiende meemaakte of waarmaakte van alles waar ik aan dacht – ik geloof dat ik erg gelukkig zou zijn.
Maar hélas, de Franse kranten roepen me, ik moet weer aan de slag.
Lieve Vicky, het is helemaal niet nodig om je excuses aan te bieden, want je schrijft zo mooi en ik lees het graag.
Ik begrijp misschien niet waarom je jezelf niet herkent, want ik meen je wel te herkennen en ik denk dat het een mooi en goed idee is om ook een keer figuren te gaan maken. Ik heb een camera, misschien niet een hele goede, maar vast goed genoeg. :)
Ik denk ook dat voor de meeste mensen geldt dat niet een tiende van hun dromen waargemaakt wordt – zo niet, voor alle.
Maar laten we dan proberen om onze dromen zo goed mogelijk na te streven en gelukkig te worden met het kleine beetje wat ervan zal slagen. Er zijn immers ook maar weinig zaadjes nodig tussen al die zandkorrels om een prachtig bloemenpark te maken. :)
En ook ik zou sommige kunstzinnige ideeën graag zelf zouden hebben, zoals bijvoorbeeld ook de jouwe als je weer eens iets prachtigs op papier hebt gezet. Maar ik mag misschien niet klagen, want mijn papier toont ook soms het een en ander waar ik best tevreden over ben. ;)
Graag zelf wíllen hebben, uiteraard.
Ik vond dit ooit mooi, maar vind ik dat het wel heel erg triest is en dat vind ik even niks. Ik ben te moe om hier een lang verhaal van te maken, heb 70 Km gefietst.
Erg triest is het inderdaad, maar juist dat doet zoveel van binnen en maakt het zo indringend als het is…
En het is goed om te voelen dat ik de bedroefdheid ook weer van me af kan gooien als het lied afgelopen is. :)
70 km, wat een afstand. Ik vind dat knap! En je mag best moe zijn nu, natuurlijk.
Ja.
Fijn dat ik moe mag zijn na dat end gefietst te hebben (met overigens een conditie die nog nooit zo slecht geweest is).
Jammer dat een nachtje slapen niet helpt :S
Gelukkig dat ik er nog een nachtje over mag slapen.
Soms is het fijn om vroeg in bed te liggen. Ik vind dat vooral in de winter, als het vroeg donker is.
Er ligt nu een oude wollen deken over mijn dekbed. Dat is lekker warm. ’s Ochtends kom ik mijn bed nooit uit. Ik ben ’s ochtends een rampzalig schepsel. Meestal is het vijf voor acht en dan spring ik uit bed. Ik moet mijn boeken dan nog pakken en ontbijten en mijn brood klaarmaken, als dat er is. En dan is het kwart over acht en dan fiets ik niet aan, maar weg. ;) En ik kom nooit te laat (op school).
Natuurlijk, je mag zoveel nachtjes slapen als je wilt.
Het is zo lekker soms om heel vroeg naar bed te gaan :)
Hihi, toen vanmorgen mijn wekker ging haalde ik het in mijn hoofd te denken dat het zondag was. Achja; na een kwartiertje uitslapen had ik best nóg een half uur kunnen blijven liggen, en was ik zelfs nog eerder op de universiteit geweest. Veolia…
Ja. Ik heb veel dikke dekens over mijn bed omdat het bij ons koud is boven.
En dan moet ik denken aan dat er geloof ik van mij verlangd wordt dat ik iets ga schrijven over het milieu omdat het Blog Action Day is
en omdat ik zelf zo graag haantje de voorste ben als het over milieu gaat en vooral het verbeteren daarvan. Maar ik laat het erbij dat ik Blackle een goed initiatief vind en dat ik simpelweg niet boos kán zijn op Veolia – doe me een plezier en neem de trein, mensen. Dan beleef je nog eens wat ;)
Oeh, zo een vette knipoog. :)
Mooi dat je wegfietst en niet aan. Ik kan niet eens ooit weg want de trein rijdt graag niet aan, maar toch lukt het uiteindelijk. Soms zijn het net eeuwen en kom ik vreselijk te laat maar dan kan ik je tenminste bewonderen om dat jij niet te laat komt.
Vooral omdat jij nog in bed ligt terwijl ik al op het station sta, maar stiekem pas net; niemand merkt het want de trein zou toch niet op tijd komen.
:)
;)
“The dreams in which I’m dying
are the best I’ve ever had”
Ik denk dat dat waar is. Al wil ik niet dood.
En ik vraag me af: eindstation? Wisselkoers? Zatloper? Tussenspoor?
Ik zat vandaag in een trein die ging slapen, althans, zo zag ik dat vroeger: hij hulde zich in zo’n huisje en iets met rangeren.
En ik dacht nog wel dat ik richting Arnhem zou gaan.
Oh, ohjee, en hoe ging je er toen weer uit?
Ik zat vandaag bijna in een trein, maar net niet helemaal: hij reed liever zonder mij weg.
Maar in Boxmeer heb ik hem stiekem ingehaald; dat krijg je ervan als je voor spitstrein moet spelen.
Ik had geluk: ik kon in de andere trein nog bij het raam zitten, ertegenaan hangen, naar buiten kijken en denken: zie, van deze treintjes mag ik tenminste houden, ze sputteren niet tegen als ik mijn hoofd tegen ze aan leg.
En ik kon mijn ogen dicht doen zonder in slaap te vallen.
Tien minuten later reden we terug naar station Nijmegen, er zaten nog meer mensen in. Ik was wel opgelucht. :)
Gelukkig. :)
Hadden ze gedaan alsof hij echt naar Arnhem zou gaan?
Ja, er was vergeten neer te zetten ‘niet instappen’, er stond inderdaad nog op het bord dat deze degelijke trein naar Arnhem, Ede-Wageningen, Veenendaal de Klop, Utrecht en verder zou gaan.
Ja, er was vergeten neer te zetten ‘niet instappen’, er stond inderdaad nog op het bord dat deze degelijke trein naar Arnhem, Ede-Wageningen, Veenendaal de Klomp, Utrecht en verder zou gaan.
Tja. Slordig.
Maarja. Natuurlijk mag ik weer niets zeggen met mijn Veolia. Om maar iets te noemen: in de spitstreinen wordt vaak zat nagelaten te zeggen dat Boxmeer eindpunt van de trein is.
Verder ben ik het er absoluut niet mee eens dat Brigitte Evita geworden is.
Suzan :(
Ik kon eerlijk gezegd niet kiezen tussen Brigitte en Suzan.
De laatste keer heb ik gewoon de fiets genomen in plaats van de trein, want anders had ik misschien ook nog met de bus gemoeten (met fiets).
Ohja, er waren werkzaamheden dat weekend.
Suzan wist mij te raken. Brigitte niet. Maar ik vond dat ze Proud Mary wel leuk deed, dat moet gezegd.
Ik heb alleen de finale gezien, misschien ligt het daaraan dat ik niet kon kiezen. Ik vond wel dat Brigitte dat liedje van Annie M.G. Schmidt mooi zong.
Ja, ze zong ook mooi en krachtig, maar ik werd niet zo in haar act gevangen als bij Suzan… Suzan sleurde mij mee door de pijn. Ik zat helemaal vastgeplakt aan de tv als ze zong!