Romeo en Julia
Benvolio:
Goede morgen, neef.
Romeo:
Is het nog maar zo vroeg?
Benvolio:
Het slaat net negen.
Romeo:
Smart duurt lang genoeg.
Was dat mijn vader, die zo snel verdween?
Benvolio:
Ja, Romeo. Welk leed rekt jouw uren zo?
Romeo:
Dat ik niet heb wat ze verkorten zou.
Benvolio:
Verliefd?
Romeo:
Verre van.
Benvolio:
Verre van verliefd?
Romeo:
Ver van de gunst van haar die ik bemin.
Benvolio:
Ach, dat de liefdegod, zo zacht in schijn,
in de praktijk zo hard en wreed moet zijn!
Romeo:
Ach, dat de liefdegod, blind, naar men zegt,
toch wegen ziet en ons zijn wil oplegt!
Waar eten wij? Wat was hier voor ’n gevecht?
Zeg toch maar niets, ik heb alles al gehoord.
Veel meer dan haat, schudt liefde ons door elkaar.
Waarom, twistzieke liefde, en liefste haat,
O, chaos uit het eerst geschapen niets.
Gewichtige lichtheid, zware ledigheid,
wanstaltige chaos van schoonschijne vorm.
Een veer van lood, lichtrook, koud vuur, kracht krank,
steeds wakkere slaap, die niet is wat hij is,
onwezenlijke slaap, rust vol gewoel.
Die liefde voel ik, maar ik baal van dat gevoel.
Lach je nou niet?
Benvolio:
Het zijn eerder tranen, neef.
Romeo:
Maar man, waarom?
Benvolio:
Om jouw gevoel van smart.
Romeo:
De liefde is nu eenmaal hard.
Mijn eigen leed drukt zwaar op mijn gemoed,
met meer van jouw erbij wordt het gevoed,
vermeert het zich. Jij toont je een echte vriend,
wat mijn groots leed slechts tot vermeerdering dient.
Liefde is een nevel door de min verzucht;
gezuiverd, het fonkelen dat het oog ontvlucht;
gekweld, een zee met minnetraan gevuld;
En wat nog meer? Verdwazing bij verstand,
verstikkend bitter, heilend zoet verband.
Vaarwel nu, neef.
Ik word in de war van: of het nu Julia of Juliet is. Overal staat iets anders…
Romeo is gelukkig zeker en ik moest bijna huilen om de woorden die hij spreekt.
Oei, dubbelzinnigheid :)
Ik weet ook niet of ze nu Julia of Juliet heet. Wat fijn dat er nog onveranderlijkheden zoals Romeo bestaan. ;)
Ja :)
Maar toch, zo onveranderlijk als hij op het eerste gezicht lijkt, is hij volgens mij niet…
Helaas.
Heel cryptisch, ik weet het. Maar sommige dingen moet ik maar niet hardop zeggen :P
Hardop zeg je sowieso niks hier. Maar ik begrijp wat je bedoelt, denk ik.
Ik zeg bijna nooit iets hardop, maar als dan ben ik meteen het meisje met de venijnige opmerkingen.
Romeo’s lopen weg. Of jij moet noodgedwongen weglopen.
Inderdaad, precies dat laatste.
En je droomt dat het niet gebeurt en leest dan in het Globaal, waar je normaal nooit in kijkt, dat de dromen van een verhaalfiguurtje uitkwamen en dat je haar in moet kleuren en haar droom in een tasje erbij tekenen en dan een tas met je eigen droom tekenen, zodat je eigen droom misschien ook uitkomt.
Ik heb het nog gedaan ook. Toeval is steeds verder te zoeken…
julia is geloof ik nederlands en Juliet is engels.. geloof ik :F
Ja, dat wist ik inmiddels. Met dank aan Ingeborg ;)
Ik wil Julia zijn :D
Ik Romeo :P:P:P
Dan wil ik niet meer Julia zijn :(
Haha grapje hoor :P
Haha. Hihihihihhii
:P
Ik heb het nu goed verknoeid. Geen Julia.
Ach ja, ik had toch niets te verliezen.
Ik weet het! ’t Is Roemelts met Juliette
*Proest*
:D Jaaa!
Roemelts! Voor het donker thuis zijn! :)
(Of je krijgt er van langs met de pook, en niet alleen als je toevallig een romeinse helm op hebt)
Sukkelaar ;F
Ja, dat heb je goed geraden.
Ik zie hier twee armen en twee benen en nog wat er allemaal aan vast zit en ik vraag me af hoe ik ze zo snel mogelijk het beste weg kan maken.
Het beste is ze niet weg te maken.
Ja, ik weet dat je gelijk hebt.
Maar ik voel het nog even niet… Ik doe mijn best.