Nader tot haar
Ik droomde van mijn vrouw,
we lagen dicht bij elkaar in ons bed
in die droom die ik al dromende
voor waar hield.
Toen werd ik wakker naast mijn vrouw,
we lagen dicht bij elkaar in ons bed
en de droom leek iets dat mij alleen maar
ver van haar hield.
Ooit mag ik dood,
dan word ik opnieuw gewaar
dat ik aan ’t ontwaken ben,
weer minder aan ’t dromen ben,
dichter nog bij haar gekomen ben
dan toen het leven me als een droom
ver van haar hield.
Als een lied dat je eindeloos zingt
en dat telkens weer meer
als nieuw klinkt.
(Herman Finkers – Herman Finkers, Na de Pauze, 2009)
Dat was een heel bijzondere voorstelling (indrukmakend) toen ik hem keek afgelopen week.
Ja, ik zag hem ook. Een voorstelling vol relativeringsvermogen. Dat vind ik ook zo mooi aan deze liedtekst.
ja.
deze dagen komen zoveel goede meesterstukken op tv, dat je je niet kunt voorstellen dat je die de rest van het jaar (bijna) vergeet.
Inderdaad! Overigens komt er ook extra veel waardeloze prut op tv, maar daar kunnen we gelukkig omheen zappen.
Tenzij het Sissi is. Dan blijven we hangen en moeten we het helemaal afkijken. Niks aan te doen.