Van veraf was het zo mooi
Van veraf was het zo mooi
En ik hoop dat het me ooit zal zijn vergeven
Ik bracht m’n dagen door
Dromend dat je bij me was
Van veraf was het zo mooi
Hoe kon ik denken dat het anders zou zijn?
Hoe kon ik denken dat het groter dan de wereld was?
Hoe kon ik denken dat we samen zouden zijn?
Van veraf was het zo mooi
En ik zal je nooit vergeten
Ik breng m’n dagen door
Wetend dat het pijn blijft doen
Van veraf was het zo mooi
En er is niemand die het meevoelen kan
En er is niemand die iets troostends hoeft te zeggen
En er is niemand die voor mij schoon schip moet maken
Dat doe ik zelf wel…
Van veraf was het zo mooi
En ik hoop dat het me ooit zal zijn vergeven
Hoe kon ik denken dat het anders zou zijn?
Hoe kon ik denken dat het groter dan de wereld was?
Hoe kon ik weten hoe het is om zoveel spijt te hebben?
Of is het maar verstreken tijd?
Van veraf was het zo mooi…
(Peter Slager – Bløf, Oktober, 2008)
ik las het, en ik vond het -helemaal niets voor jou-. weinig verassend, eerder voorspellend. even dacht ik nog; dit zou een liedje moeten zijn.
en toen zag ik
dat dat het al was.
en merkte ik, dat ik blij ben, dat jij hem niet geschreven hebt.
want dan zou ik teleurgesteld zijn.
Ik ken dat liedje helemaal niet van blof. Het is een mooie tekst. Is het liedje ook mooi? Dank je wel voor je lieve reactie op mijn logje. Ik ben een onervaren skater, dus ga het eerst maar proberen bij minder wind. Volgens mij is de wind vandaag al wat gaan liggen, dus wie weet zomenteen even! Heerlijk lijkt mij het!
Liefs Paulien
Haha, nou, daar heb je precies gelijk in. :)
Maar ik vind het wel bijzonder dat Bløf mijn verhaal precies verwoord heeft, daarom plaats ik het, al is het niet in de woorden die ik zelf zou gebruiken.
Peter Slager kan beter, ook dat. Deze zin vind ik de enige echte mooie: “Hoe kon ik denken dat het groter dan de wereld was?”
Ja, het liedje is mooi, mooier nog dan de tekst vind ik.
Skaten is ook heerlijk :)