Tegenlicht
De nacht is het luik voor de ramen waar mijn hoofd tegen steunt.
Druppels kruipen als witte vlammetjes naar me toe. Ze doen denken aan mijn eigen tranen.
Wat de gordijnen van donker niet tegenhouden zijn de lampen die voorbij trekken en een gezicht.
Je bent er niet echt, natuurlijk, maar ik zie je.
Wanneer ik opnieuw kijk zie ik alleen mezelf en dat is beter.
Ik probeer alleen de trein te voelen die de warmte nog behaaglijker maakt.
Als ik later de regen in loop merk ik dat ik gewoon gelukkig ben.
Maar waarom dan toch die leegte in mijn hoofd?
Gelukkig zijn is moeilijker dan het niet zijn, en tegelijkertijd is geluk zo simpel.
Tof, die witte vlammetjes.
Dit is mooi gedicht!
Ja. Stom is dat hè. Je kunt best gelukkig zijn met weinig. Maar je denkt dat je gelukkiger wordt met meer, en dat is bijna nooit.
soms
kan ik helemaal niks
met jou.
dan maar zonder.
Haha :)
mooi geschreven. Gelukkig zijn is idd moeilijk. Soms vraag ik het me af. Als ik denk dat ik gelukkig ben, maar toch soms een leegte voel, ben ik dan wel echt gelukkig? Ik denk dat iedereen soms wel leegtes voelt :-)
Gelukkig zijn is moeilijk en als je dan gelukkig bent denk je dat je nog gelukkiger moet zijn om echt gelukkig te zijn
Zo moeilijk is gelukkig zijn dus eigenlijk niet. Je moet alleen beseffen dat nóg gelukkiger willen nooit wegloopt.
Ik vind je eerste zin prachtig! En de titel. En de vierde zin. En de rest haha.
Over gelukkig zijn heb ik niets meer toe te voegen.
Mooi stukje!
Altijd lastig om te bepalen of je nou gelukkig bent of niet. Als je geniet van het leven ben je dan gelukkig? Als je de dingen doet die je wilt doen ben je dan gelukkig?
Ik weet het niet! Ik denk altijd dat er nog máár is! Maar wat… dat weet ik niet precies.
Bedankt voor jouw leuke reactie op mijn weblog trouwens! :) :) :)
Ik vind het echt een heel mooi gedicht.
Alleen 1 ding vind ik wel dubbel:
‘Druppels kruipen als witte vlammetjes naar me toe. Ze doen denken aan mijn eigen tranen.’ Die (regen)druppels zijn vlammen, dus een ‘warm’ gevoel.. Maar je tranen zijn juist koud (misschien zijn tranen letterlijk wel warm, maar het geeft een ‘koud’ gevoel), lijkt me..
En waarom witte vlammetjes? Of dus toch.. een koude vlam?
Oh nee he, nu raak ik er zelf van door in de war :p
Haha, wat maak je er iets ingewikkelds van! De druppels zijn als witte vlammetjes omdat ze de lichten vangen van de trein en afsteken tegen het donker :)
Mooi geschreven, alweer :)
Zou je gelukkig kunnen zijn met het gevoel alsof je iets mist?